دوشنبه های این ترم تو مالزی از اون روزای عذاب آور تو عمر این جانبه ….
از صبح تا عصر کلاس دارم البته نه اینکه این عذاب از کلاسها شامل میشه ها نه برا اینکه یه جورایی همه 7 جد و آباد آدم از جلوش رژه میرن تا این روز تموم بشه …
منظورم از کلاس صبح تا عصر هم اینه که یه کلاس کله سحر دارم اون یکی دیگه هم 4 عصر شروع میشه پس این وسط میمونه یه 4 ساعت الافیه ناقابل
….
یه جورایی علی میمونه و حوضش که چطوری این چند ساعت بگذره، البته نا گفته نمونه برای پرررررر کردن این وقت مفید راههایی وجود داره که به چندتا از اونا که قابلیت اجرا ندارند در زیر اشاره میکنم:
- خونه رفتنو برگشتن رو اصلا نباید فکرشو کرد… رسیدی در خونه باید بگی سُک سُک و برگردی
- کامپیوتر لب (lab) هم که مکانیه برای دیدن لباسهای پرستاری. یعنی اینکه بری و سِیلی از این خواهران رشته پرستاری رو نبینی نمیشه… اصلاً رد خور نداره… یه جورایی هر کی ندونه فکر میکنه کامپیوتر لب رو برا تجمع رشته پرستاری اختراع کرد….لُب کلام، کامپوتر لب= تجمع پرستاری=نبود جای خالی (60% مواقع)
- برای مورد بعدی میشه استفاده از فضای زیبای محوطه دانشگاه نام برد که هوای بهاری مالزی این مورد رو هم منتفی میکنه…
و راههای دیگری هم هستش که از عهده و حوصله نگارنده خارجه…
تنها راه قابل اجرا میمونه یه کتابخونه (قسمت درس خوندنش) یه میز یه لپ تاپ و همچنین به عنوان ادویش هم میشه از تعدادی جزوه غافل نبود….
همه چیز روی میز از جمله بنده وِلو میشن اوضاع به خوبی پیش میره تا وقتی که برادران و خواهران به ظاهر هندی چرده وارد میشن در این لحظس که تمامیه بازی های پر سر و صدای عالم رو میشه لایو مشاهده کرد از گرگن به هوا بگیر تا …
پس عملاً آرامش و سکوت تا اطلاع ثانوی تعطیل میشه…
در مرحله دوم چشم بادمی ها به شکل ویروس باری وارد شده و تنها هستی باقی مونده این مکان مقدس که همانا اینترنت هستش رو به فنا میدن …
من یکی هنوز نفهمیدم یارو چینیه با این سنش که من نمی دونم چند سالشه، هنوز میشینه کارتون ژاپنی تریپ فوتبالیسها نگاه میکنه….
تنها راه باقی مونده رخنه بصورت جیمز باندی به درون دژ محکم چینی های درس خون هستش… برا همکاری در حل سوالات کذایی حساب داری و آمار…
ای دل غافل اینام از 10 کلمه 7 تاشو چینی حرف میزنن، اون 3 تای باقی مونده رو هم من نمیفهمم چی میگن…
بهرحال الان 2:08 دقیقس و هنوز 2 ساعت از الافی باقی مونده….
بهترین کارهم اینه الان که دوساعت وقته بشینم 
برا هفته آیده همین موقع برنامه بچینم…
راستی نظرات شما برای گذران وقت همانا مورد قبول واقع میشه ….
